BIOS مخفف سیستم خواندن و نوشتن پایه ای سیستم است که وظیفه مقدار دهی اولیه سخت افزاری را در هنگام راه اندازی اولیه سیستم عامل و فراهم کردن سرویس های در حین اجرا برای عملیاتی کردن سیستم عامل را برعهده دارد.
bios در سیستم های جدید وظیفه بررسی و مقداری دهی اولیه اجزا سخت افزاری را دارد همچنین یک boat loader را از یک دستگاه حافظه با حجم بالا برای راه اندازی اولیه سیستم عامل بارگزاری می کند.
UEFI مخفف Unified extensible Firmware Interface یا رابط یکپارچه فریم ورک توسعه پذیر می باشد که جایگزین BIOS سنتی در سیستم عامل های امروزی شده است.
ویژگی های که UEFI را از bios های قدیمی برتر می دهد به شرح زیر است.
-
پشتیبانی از کارت های حافطه با حجم بیش از 2 ترابایت
-
پشتیبانی بیش از چهار پارتیشن در یک درایو
-
بوت شدن سریع تر و قابلیت های مدرن بیشتر می باشد. به عنوان مثال، تنها سیستم هایی با فریم ورک UEFI از Boot Secure پشتیبانی می کنند می تواند از فرآیند بوت در برابر روت کیت ها محافظت کند. UEFI و BIOS نرم افزار های سطح پایینی هستند که هنگام روشن شدن رایانه ها اجرا می شوند.
CSM از MBR (Master Boot Record) در فرمت خاص 512 بایت برای بوت شدن سیستم عامل استفاده می کند. UEFI از فایل ها در یک پارتیشن بزرگ (معمولا 100 مگابایت) برای بوت شدن سیستم عامل استفاده می کند. عموما هنوز آنها نیاز به MBR دارند.
LEAGCY:
Legacy Boot فرآیند بوت استفاده شده توسط سیستم عامل BIOS است.
legacy یا بوت میراثی، لیستی از دستگاههای ذخیره سازی نصب شده که قابل بوت هستند که با توجه به اولویت ها تنظیم می شود. این لیست شامل درایوهای فلاپی دیسک، درایوهای هارد دیسک، درایوهای نوری و غیره می شوند. زمانی که کلید پاور فشرده می شود، BIOS یک تست داخلی را اجرا می کند (که به Power On Self-Test یا به اختصار POST نامیده می شود) و اسپیکر داخلی یک صدای بوقی را مبنی بر اینکه همه چیز عادی است پخش می کند. این صدای بوق برای عیب یابی و افزایش سرعت عیب یابی سخت افزاری مفید است. بعد از اتمام فرآیند POST، و firmware اولین بخش ذخیره شده را در حافظه بارگزاری می کند. سپس، آن را برای یک Master Boot Record (MBR) معتبر اسکن می کند و اگر یک MBR صحیح پیدا کند آن را برای اجرا کردن از آن ارسال می کند.
اگر که MBR درستی را پیدا نکند فرآیند را برروی دستگاه بعدی تکرار می کند.
فرق های بین UEFI, legacy
UEFI یک فرآیند بوت شدن در رایانه های مدرن است که قابلیت های پیشرفته ای را نسبت به BIOS فراهم می کند
از نظر عملکرد
UEFI از FIRMWARE URFI استفاده می کند که لیستی از حجم های بوت معتبر شناخته شده را شامل می شود. بوت legacy از سیستم عامل BIOS برای فرآیند بوت استفاده می کند.
کاربر پسندی همچنین UEFI کاربر پسند تر از بوت legacy است. بررسی حافظه اجرایی UEFI از جدول پارتیشن راهنما یا همان (GPT) استفاده می کند، BIOS از فرآیند پارتیشن بندی (Master Boot Record) استفاده می کند.
سرانجام اینکه تفاوت UEFI و بوت legacy این است که UEFI آخرین روش بوت شدن کامپیوتر است که برای جایگزینی BIOS طراحی شده است در حالی که بوت مهاجم فرایند بوت شدن کامپیوتر با استفاده از سیستم عامل BIOS است.